Test sejfu

Bezpieczeństwo dzięki uznanej metodzie testowej.

Sejfy dobrej jakości wyróżniają się tym, że ich zabezpieczenie przed włamaniem zostało sprawdzone przez cenione, niezależne instytucje a test został przeprowadzony rzetelnie. We wszystkich krajach europejskich są instytuty testujące sejfy. Podstawę stanowią wspólnie uzgodnione normy europejskie. W Niemczech takie sprawdziany wykonuje np. VdS Schadenverhütung GmbH. Kontrolerzy próbują „pokonać” sejf wszelkiego rodzaju narzędziami.

W przypadku sejfów ognioodpornych są stosowne testy ochrony przed pożarem. Najbardziej znane próby ogniowe przeprowadza Zakład Kontroli Materiałów Politechniki w Brunszwiku.

Test sejfu w VdS
Gwarantowane bezpieczeństwo – optymalna ochrona

Najnowsze metody kontrolne

Test sejfu wykonywany przez VdS Schadenverhütung (dawniej Związek Ubezpieczycieli Szkód, niem. Verband der Schadenversicherer) zalicza się do najbardziej cenionych metod kontroli sejfów. Jego podstawą są normy VdS 2450 (sejfy na rzeczy wartościowe, pomieszczenia sejfowe) i VdS 2528 (systemy depozytowe), oparte na Normach Europejskich PN-EN 1143-1 i PN-EN 1143-2. W ten sposób wyniki osiągnięte w tym sprawdzianie są porównywalne z wynikami innych europejskich instytutów kontrolnych.

Aby zapewnić tę porównywalność, metody testowe VdS są dokładnie określone, ale w żadnym razie nie statyczne – test wciąż dostosowuje się do postępu technicznego (np. nowszych narzędzi) i uwzględnia zmieniające się sposoby działania przestępców. W próbach są używane wszystkie narzędzia mechaniczne, elektryczne i termiczne, którymi intruzi mogą próbować otworzyć sejf, np. młot kowalski, wiertarka, szlifierka kątowa czy palnik tnący. Niektóre z wykorzystywanych przyrządów instytut trzyma w tajemnicy, aby zapobiec ich podrabianiu.

Rzetelna ocena daje bezpieczeństwo

W analizie wyników testu sejfu liczą się zastosowane narzędzia i czas, w którym sejf zdołał stawić opór. Odporność urządzenia na włamanie podaje się w jednostce „Resistance Unit”, w skrócie RU. Jedna RU oznacza stopień odporności przy użyciu przez minutę narzędzia o współczynniku 1 i wartości bazowej 0. Według ustalonego wzoru wylicza się stopień odporności sejfu, który następnie dokumentuje się na tabliczce VdS umieszczonej we wnętrzu sejfu.

Film o teście VdS można obejrzeć w naszym wideo.

Test ogniowy sejfu według PN-EN 1047-1.
Podwójna ochrona Twojego sejfu

Test Zakładu Kontroli Materiałów w Brunszwiku

W próbie ogniowej – np. tej znanej z Brunszwiku – testuje się odporność ogniową sejfów. Odbywa się to, podobnie jak procedura kontrolna ochrony sejfów przed włamaniem, według ściśle ustalonych kryteriów.

Podstawą testu ogniowego są Normy Europejskie PN-EN 1047-1 (próba ogniowa sejfów na nośniki danych i wkładów na dyskietki) i PN-EN 1047-2 (próba ogniowa pomieszczeń i pojemników zabezpieczających dane).

Najbardziej znanym i najtrudniejszym testem ogniowym jest tzw. test w Brunszwiku, wykonywany przez Zakład Kontroli Materiałów Budowlanych tamtejszej Politechniki. Sprawdzian ten składa się z dwóch części. W pierwszej, tj. teście odporności na ogień, sejf podgrzewa się przez jedną lub dwie godziny w temperaturze 1090 °C. Temperatura wewnątrz sejfu może przy tym podnieść się tylko o określoną wartość.

W części drugiej próbie udarowo-zrzutowej, sejf po wyjęciu z rozgrzanego uprzednio pieca w temperaturze 1090 °C zrzuca z wysokości 9,15 m. na podłoże żwirowe albo szutrowe. Symuluje to wypadnięcie sejfu z 3. (trzeciego) piętra palącego się budynku. Następnie sejf znów jest podgrzewany do 840 °C, a potem wychładza się go. Cały czas trwania testu wynosi ok. 24 h.

Bezpieczeństwo dokumentów papierowych i nośników danych

W trakcie całego testu ogniowego (24 godziny) temperatura wnętrza sejfu – zaczynając od 20 °C – może wzrosnąć tylko o 150 °C dla dokumentów papierowych bądź o 30 °C dla dyskietek i innych nośników elektronicznych.

Jeśli sejf zdał próbę ogniową, to otrzymuje określoną klasę odporności ogniowej. Rozróżnia się klasy:
S 60 P – zdany test ogniowy dokumentów papierowych przez 60 minut,
S 120 P – 120-minutowa ochrona dokumentów papierowych przed ogniem,
S 60 DIS – 60-minutowa ochrona nośników danych przed ogniem,
S 120 DIS – 120-minutowa ochrona nośników danych przed ogniem.

Oprócz testu ogniowego zgodnego z normą PN-EN 1047-1 jest jeszcze inny test – według normy PN-EN 15659, którego wymagania są znacznie niższe od S 60 P. Bliższe informacje o różnych klasach odporności na ogień zebraliśmy na stronie "Klasy bezpieczeństwa i stopnie odporności".